Blog Archives

Toiings – Mikro

toiings

Hoe skryf mens ’n resensie oor ‘n boek van ‘n tyd waar kolonialisme en rassisme hoogty gevier het? As ek sê ek het die boek terdeë geniet, beteken dit ek is ’n rassis?

Toiings is ‘n verhaal van ‘n bruin man wat as skaapwagter werk vir ‘n wit man. Die taalgebruik in die boek is eie aan ’n vergete era: toe plaaswerkers respek getoon het vir hul base deur hul “baas” aan te spreek; en na hulself te verwys as “klonkie” en “meid”.

Deesdae in ‘n vreeslike politieke-korrekte era, word dit nie meer toegelaat nie, selfs nie eens meer in die literatuur nie.

Maar dis juis die taalgebruik wat hierdie boek en karakter so gewild maak. Die skrywer draai nie doekies om nie, maak nie verskoning nie. Hy vertel dit net soos dit is. Woorde soos: stroois, Meraai-goed, omgesukkel, broekskeur gaan, ens. bewys net weer hoe mooi Afrikaans as taal is (as mens net die politiek kan opsy skuif).

Ek dink Toiings was een van die laaste boeke wat my ouma gelees het voor sy oorlede is.

Wie was Mikro?
Dit was die skuilnaam van ‘n skrywer en onderwyser wat oor ‘n 100 boeke gepubliseer het. Hy het glo sy bynaam gekry toe hy laat was vir ‘n biologieklas. Hy was Corlia Fourie se vader.

Ek het “Ruiter in die nag” wat ook deur Mikro gepen is, gelees.

Eerste Publikasie: 1934
Sterstatus: 5/5

 

 

 

Advertisements